5 - دهلوى در كتابش ، « التحفة » ، او را به « عمدة المحدّثين » توصيف كرده و بر نقل او اعتماد نموده و در جاهاى متعدّدى از آن كتاب ، به روايت‌هاى او استشهاد كرده است . 11 - روايت ابن‌جرير طبرى سيوطى بعد از نقل حديث « أنا دارالحكمة و عليٌّ بابُها » از ترمذى و طبرى و ابونعيم ، سخن ترمذى را درباره‌ى آن آورده است كه گفت : « ابن‌جرير سند اين خبر را صحيح دانسته ، امّا بر مبناى نظر ديگران به دو علّت بايد آن را غير صحيح شمرد ، يكى اينكه فقط از اين طريق نقل شده است ، از على از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و ديگر اين كه سلمةبن‌كهيل نزد ايشان از كسانى به شمار مىرود كه با نقل او حجّتى برپا نمىشود . و غير از على ، ديگرانى هم در روايت اين حديث از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با او موافق هستند : حديث كرد ما را محمّدبن ابراهيم فزارى از عبدالسّلام‌بن صالح بن‌هروى از ابومعاويه از اعمش از مجاهد از ابن‌عبّاس كه گفت : رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « من شهر دانشم و على درِ آن است ، هر كس آن شهر را خواهد ، بايد از درش درآيد . » ابراهيم‌بن موسى رازى كه شخصى غير از فرّاء است از ابومعاويه با اسنادش مانند آن را براى ما حديث كرد . اين شيخ را نمىشناسم و غير از اين ، حديث ديگرى از او نشنيدم . سخن ابن‌جرير پايان يافت . » « 1 » شرح حالش 1 - ابن جزلة در « مختار مختصر تاريخ بغداد » - خطّى .

--> ( 1 ) . جمع الجوامع 1 / 373 .